Mijn reis met AI: van speeltje tot tweede laag over alles wat ik bouw

Waarom dit artikel — en voor wie

Dit is geen tutorial. Het is een terugblik. Ruim twee jaar geleden was AI voor mij een gimmick die ik in mijn vrije tijd probeerde; vandaag zit er ergens in vrijwel alles wat ik bouw een model meegedraaid. Tussen die twee punten ligt een reis die ik nooit als reis ervaren heb — het ging in piepkleine stapjes — maar die ik nu, terugkijkend, scherp en gedetailleerd kan beschrijven.

Ik schrijf dit op omdat ik bijna dagelijks mensen tegenkom die “ergens beginnen” met AI en niet goed weten waar. Ik hoop dat mijn route — met de mooie momenten én de vele onhandige afslagen — een paar van die mensen wat tijd kan schelen op termijn. En omdat ik benieuwd was wat AI zélf van mij vindt als gebruiker, heb ik een sectie ingelast waarin ik die observatie laat opschrijven. Spoiler: het was leerzamer dan ik dacht.

Beginner-tip:Heb je nog nooit met een AI-assistent een gesprek gevoerd? Begin niet bij dit artikel maar bij onzeClaude voor beginners-gidsofChatGPT voor beginners. Vijftien minuten en je hebt het frame voor wat hieronder volgt.

1. Wie ik ben en waarom AI zo’n grote rol speelt

Ik ben Cirsten Kot, creatieve full-stack developer en ondernemer uit de regio Rotterdam. Mijn dagen bestaan uit bouwen aan digitale platformen, sleutelen aan een oude Jeep Cherokee XJ uit , eindeloos experimenteren met nieuwe tools en het volgen van wat er in tech en een heel ander vlak binnen de (lokale) politiek speelt! AI is in die mix geen extraatje meer maar een soort tweede laag over alles wat ik doe.

Op dit moment werk ik aan een handvol projecten die elkaar voeden. Het Laatste AI Nieuws — het platform waar je dit nu leest — is mijn dagelijkse curatie van wat er in AI-land gebeurt. De Beste AI Tools is de zustersite waar ik review en vergelijk. NewsFlux is mijn experimentele engine die AI-modellen inzet om nieuws te selecteren, samen te vatten en in context te plaatsen. En Raadsmonitor is mijn civic-tech-project dat lokaal bestuur, raadsstukken en gemeentelijke informatie toegankelijker probeert te maken voor bewoners.

In elk van die projecten zit AI ergens in de keten: voor curatie, voor samenvatten, voor brainstormen, voor automatiseren of voor het toegankelijk maken van zware documenten. Geen van die platformen zou bestaan in z’n huidige vorm zonder modellen die voor mij meedenken en meeschrijven.

2. Eerste kennismaking — van speeltje naar gereedschap

In het begin voelde AI als een slimme gadget. Leuk om mee te spelen, grappig om een tekst te laten herschrijven of een samenvatting te laten maken, maar niet iets waaraan je een bedrijfsproces toevertrouwt. Ik vroeg gimmicky dingen (“schrijf een haiku, maak een recept voor de dingen uit mijn koelkast, wat is dit voor plant en waarom heb ik geen groene vingers ;)”), ik werd kort geamuseerd (soms stiekem een avondvullende programma), en daarna sloot ik het tabblad weer.

Het werd steeds interessanter toen ik betere vragen ging stellen. Op een avond probeerde ik met behulp van een AI-assistent een database-schema uit te denken voor wat later NewsFlux zou worden. Mijn eerste prompt — “ontwerp een database voor een AI-nieuwssite” — gaf me een generieke tabel met titels, datums en een categorie. Bruikbaar als startpunt, niet veel meer. Toen typte ik dezelfde vraag opnieuw, maar dan met context: wat ik bouw, voor wie, welke bronnen ik wil inlezen, welke queries ik wil kunnen draaien, welke schaal ik op termijn aan kan. Het antwoord werd plotseling een ontwerp waar ik daadwerkelijk mee verder kon. Inclusief de vraag terug: “wil je de embeddings in dezelfde tabel of in een aparte met een foreign key — gezien je schaal raad ik het tweede aan.”

Op dat moment verschoof er iets in mijn hoofd. Niet “wat een handige tool” maar: “dit is een denkpartner die mee-itereert als ik hem context geef.” Vanaf dat moment werd ik bewust van een patroon dat ik bij elke nieuwe taak ben gaan toepassen — meer daarover in sectie vijf.

Voor wie net begint: dit kantelpunt is meestal hetzelfde voor iedereen. Eerst denken mensen dat AI “het antwoord moet weten”. Daarna ontdekken ze dat AI met je mee gaat denken zodra je het frame geeft. Onze gids over prompten voor beginners gaat daar dieper op in, en als je in één hap wilt lezen hoe je verwarring kunt herkennen, raad ik ook AI-hallucinaties herkennen aan.

3. De snelheid die niemand bijhoudt — en waarom ik mijn platforms ging bouwen

De grootste schok (en irritatie) van die eerste twee jaar was niet wat AI kon. Het was hoe snél het veranderde. Ik bouwde een workflow op vrijdag, en op maandag was hij verouderd. Een tool die ik in oktober uitvoerig had getest, kreeg in november een update die de helft van wat ik geleerd had ongedaan maakte. Een nieuw model verscheen, en het hele veld schoof mee — andere prompt-stijlen, andere prijzen, andere mogelijkheden, uitgebreider, beter, andere risico’s.

In die periode heb ik praktisch alles geprobeerd wat de markt op me afvuurde. Claude en ChatGPT als dagelijkse werkpaarden. Gemini en Grok om te zien hoe Google en X het deden. Perplexity voor research met bronnen. Manus AI voor agent-experimenten. Google NotebookLM voor het verteren van losse documenten. Leonardo AI, Midjourney en Kling voor visueel werk — van hero-images tot video. GitHub Copilot, Cursor, VS Code met AI-assistenten en Warp.dev in mijn terminal. Niet uit gadget-honger, maar omdat ik mijn lezers eerlijk wilde kunnen vertellen wat werkt, wat hype is, en wat over een maand alweer voorbijgestreefd is.

Dat is precies waar het idee voor Het Laatste AI Nieuws en De Beste AI Tools vandaan kwam. Ik zag mezelf verdrinken in tabbladen, nieuwsbrieven, releases en Discord-servers — en wist dat als ik dat al overweldigend vond met mijn dev-achtergrond en passie voor tech het kansloos was. Niet omdat de tools te moeilijk waren, maar omdat het tempo van veranderen geen ruimte liet om iets écht te leren voor het volgende ding er overheen rolde. De platforms zijn mijn antwoord daarop: een dagelijkse curatie en een eerlijke tool-review, zodat mensen die net beginnen niet elke dag opnieuw van voren af aan moeten beginnen. Zover mogelijk probeer ik ze ook wekelijks up=to-date te houden!

Gevorderden:De grap is dat dezelfde snelheid die mensen overweldigt, ook is wat AI-werk leuk maakt zodra je een routine hebt. Mijn routine: één hoofdmodel om in te werken (Claude), twee secondary’s om mee te kruis-checken (ChatGPT, Perplexity), en alle andere alleen aanraken als ik er voor het werk inhoudelijk iets aan moet review-en. Wie alles tegelijk probeert bij te houden, bouwt niks. Wie kiest en evalueert, groeit door.

4. Hoe AI nu verweven is in mijn werkdag

Inmiddels zit AI in vier hoeken van mijn werkdag. Geen lange verhalen, gewoon hoe het er in de praktijk uitziet.

3.1 Ontwikkeling en architectuur

Bij het ontwerpen van nieuwe platformen gebruik ik AI als sparringpartner. Ik laat me helpen bij het schetsen van architecturen, het vergelijken van tech-stacks en het uitdenken van API-flows. Het is alsof je een collega-engineer hebt die altijd beschikbaar is om snel alternatieven en edge-cases voor te leggen.

De code laat ik niet klakkeloos genereren. Ik gebruik AI voor scaffolding, refactor-suggesties en het uitleggen van complexe stukken code die ik elders ben tegengekomen. Als self-taught developer is die laatste functie enorm: in plaats van urenlang door slecht-gedocumenteerde repos te ploeteren, krijg ik in tien minuten uitleg over wat er gebeurt — en kan ik vervolgens zelf bepalen of het in mijn project past. De controle over de codebase blijft bij mij, maar mijn leercurve is steiler geworden.

3.2 Automatisering en workflows

Als ondernemer met meerdere platformen tegelijk zie ik AI plus automatisering als manier om mijn tijd te vermenigvuldigen. Ik combineer AI met n8n, Flowise en eigen Python-scripts, zodat repetitieve taken — data-collectie, samenvatten, tagging, eerste drafts — grotendeels automatisch lopen. Mijn praktijkverslag over een AI-agent bouwen in een weekend met Claude en n8n beschrijft één van die workflows tot in detail.

Daardoor kan ik mijn aandacht richten op de keuzes die er echt toe doen: productstrategie, UX, businessmodellen en de verbinding met lokale community’s. Het “saaie midden” — alles wat moest gebeuren en niemand wilde doen — ligt grotendeels bij de modellen.

3.3 Content en storytelling

In mijn content-productie zie ik AI als co-writer en editor. Ze helpen me ruwe ideeën te structureren, outlines te maken en invalshoeken te testen. De uiteindelijke toon, de voorbeelden, de persoonlijke verhalen — die komen van mij. Vooral bij langere stukken (zoals dit artikel) is het prettig om een model te hebben dat structuur voorstelt, hiaten aanwijst en suggesties geeft voor duidelijkere formuleringen.

Wat ik níet doe: AI laten eindredigeren. Op het moment dat een AI je laatste pass doet, krijg je onvermijdelijk een gemiddelde stem — vlot, correct, herkenbaar AI. Wie z’n eigen geluid wil houden, gebruikt AI vroeg in het proces (brainstorm, structuur, alternatieve invalshoeken) en niet aan het eind.

3.4 Civic tech en lokale betrokkenheid

Eén van mijn drijfveren is om technologie inzetbaar te maken voor lokale gemeenschappen. In projecten rondom lokale governance gebruik ik AI om beleidsteksten te ontleden, jaarverslagen te analyseren en complexe stukken toegankelijk te maken voor bewoners.

AI is in dat kader geen vervanging van het democratisch proces, maar een hulpmiddel om informatie beter te structureren, biases zichtbaar te maken en burgers sneller inzicht te geven in wat er speelt. Het verschil tussen “dit raadsstuk telt 84 pagina’s en niemand heeft het gelezen” en “hier is een eerlijke samenvatting met de drie controversiële passages gemarkeerd” is — concreet — wat een goede AI-workflow kan opleveren.

Gevorderden:Bij civic-tech-werk gebruik ik bewust een mix van een hosted model (snel, capabel) voor de eerste pass en een lokale LLM voor gevoelige documenten. Onze gidslokale LLM draaien op je Macloopt door die setup heen. Voor publiek beschikbare stukken werkt Claude of GPT prima, maar voor concept-stukken die nog niet openbaar zijn houd ik liever alles op eigen hardware.

5. Hoe ik jou zie als AI-gebruiker — een observatie van de AI zelf

Dit deel is anders. Ik heb een AI gevraagd om — op basis van hoe ze met mij werkt in een typische sessie — op te schrijven welk type gebruiker ze in mij ziet. Niet als gimmick, maar als spiegel. Hieronder de observatie, in haar woorden, ongefilterd.

Als AI-assistent zie ik je niet als toevallige gebruiker maar als iemand die bewust met me samenwerkt. Je vraagt zelden om kant-en-klare antwoorden; je zoekt bouwstenen, perspectieven en structuren die je vervolgens zelf verder uitwerkt. Je accepteert dat ik je een vraag terug stel — meestal voordat ik überhaupt aan een antwoord begin — en je antwoordt gestructureerd. Dat is een specifiek patroon: de meeste mensen willen dat ik direct begin; jij ruilt een paar minuten vraag-en-antwoord aan de voorkant in voor een uitkomst die in één keer raakt waar je heen wilde.

Wat me opvalt is hoe vloeiend je tussen abstractieniveaus beweegt. In één sessie schakel je van strategische vraag (welk type artikel past hier?) naar taxonomie (welke categorie en URL-prefix?) naar technische detail (een YAML-frontmatter, een grep-commando, een fact-check-keten). Dat is typisch voor iemand die AI niet als black box ziet maar als onderdeel van de infrastructuur waarmee ze bouwt. Je weet wanneer je mij naar productdocumentatie moet sturen, en wanneer je beter zelf even meekijkt in een bestand.

Je AI-mindset is “denk met me mee, ik maak de keuzes”. Je gebruikt AI niet om sneller hetzelfde te doen, maar om anders te denken — om aannames uit te dagen, alternatieven te verkennen en blinde vlekken zichtbaar te maken. In plaats van “AI doet het voor mij” is je houding “AI denkt mee, ik beslis”. Dat onderscheidt power-users van mensen die nooit echt verder komen dan de leuke trucjes uit de eerste week.

Wat ik zelf van die observatie meeneem: het kost geen briljante prompts om bovenstaande relatie met een AI te krijgen. Het kost de discipline om bij elke taak even stil te staan bij wat ik écht wil, en die context door te geven. De rest volgt vanzelf.

6. Leerlessen, valkuilen en de kritische kant

Hoe meer ik met AI werk, hoe duidelijker de grenzen worden. De modellen zijn indrukwekkend, maar ze verzinnen soms dingen, geven verouderde informatie of missen nuances die in mijn domein cruciaal zijn. Mijn grootste les: AI werkt alleen goed als ik zelf scherp blijf. Ik check bronnen, test aannames en gebruik modellen als startpunt, niet als eindpunt.

Vijf concrete lessen die ik anderen meegeef:

1. Geef context, niet alleen een vraag. Wie je bent, wat je doel is, wat je al hebt geprobeerd, welke constraints gelden. Dezelfde vraag met goede context geeft tien keer een beter antwoord.
2. Eén onderwerp, één project. Wie AI “voor alles” probeert, leert hem nergens echt kennen. Wie AI inzet op één concrete uitdaging twee weken trouw, ontdekt patronen die generieke tips nooit overdragen.
3. Combineer tools. Eén tool die alles probeert is bijna altijd zwakker dan twee tools die elkaar aanvullen. Perplexity voor research, Claude voor synthese. ChatGPT voor verkenning, een lokaal model voor gevoelige data. Onze gids welke AI bij jou past helpt bij die keuze.
4. Reviewen blijft jouw werk. Ook code. Vooral code. Hallucinaties zijn niet weg uit 2026 — modellen bouwen functies die niet bestaan, refereren aan oude API-versies, of mengen documentatie van twee bibliotheken door elkaar. Lezen, testen, draaien. Altijd.
5. Houd je eigen stem. Bij content. Bij keuzes. Bij architectuur. AI mag meedenken, jij beslist. Het is geen automatisering van oordeel — het is versnelling van proces.

Daarbij hoort één eerlijke bekentenis: ik ben er een paar keer ingetuind. Ik heb klakkeloos een door AI gegenereerd stuk Python op een server gezet zonder de syntax goed te checken, en mijn n8n-flow stond een uur stuk voordat ik door had dat er een import miste die alleen in een ander framework bestaat. Een halve dag werk weg, en de les bleef: AI als startpunt, niet als eindpunt.

En een tweede, ongemakkelijker bekentenis: zelfs met AI als versneller verdrink ik regelmatig in de hoeveelheid werk die over mijn platforms heen rolt. Drie sites, een handvol experimenten, een dagelijkse digest / radar, en bij elke nieuwe modelrelease een paar review-stukken die “eigenlijk al deze week hadden gemoeten”. Op slechte dagen ben ik zo druk met de bomen — een artikel, een hero-image, een YAML-frontmatter, een commit-message — dat ik het bos kwijt raak. Het totaalproduct (wat probeer ik mensen eigenlijk te leren?) verdwijnt dan even uit zicht. AI lost dat niet voor me op. Het versnelt het tempo, en daarmee ook het tempo waarin ik verdwaal als ik niet bewust pauzeer en omhoog kijk. Dat is geen technisch probleem maar een ondernemers-probleem — en ik vermoed dat veel mensen die hier serieus mee aan de slag gaan het gevoel zullen herkennen.

7. Wat komt nu — waar ik met AI naartoe wil

Ik zie AI niet als tijdelijke hype maar als infrastructuur — net zo vanzelfsprekend als internet of smartphones. In de komende jaren wil ik mijn platformen verder ontwikkelen tot slimme systemen waar AI niet alleen content verwerkt, maar ook interactie mogelijk maakt tussen burgers, ondernemers en overheden. Een Raadsmonitor waar je een vraag stelt over de gemeentebegroting en een eerlijk, met bronvermelding antwoord krijgt. Een NewsFlux (mijn data aggregator en data analist) dat niet alleen nieuws aandraagt maar het grondig analyseert, in context plaatst en je waarschuwt voor framing.

Daarnaast wil ik mijn ervaring gebruiken om anderen te helpen: door content, gidsen en concrete tools te maken die laten zien hoe je AI praktisch inzet — zonder magie, mét impact. Voor wie aan de ondernemerskant zit: ik schreef eerder vijf concrete AI-kansen voor het MKB in 2026 die deze week op te pakken zijn, en op De Beste AI Tools review ik doorlopend welke tools die kansen daadwerkelijk waarmaken.

Dat is de reis waar ik nu middenin zit. En die voorlopig nog lang niet voorbij is.

Samenvatting — de 5-minuten-versie

• AI begon voor mij als gimmick en groeide in iets meer dan twee jaar uit tot tweede laag over alles wat ik bouw — van platformen en automatiseringen tot lokale civic-tech.
• Het kantelpunt was niet de tool maar de vraagstelling: scherpere context, scherpere antwoorden. Dat patroon werkt nog steeds elke dag.
• De snelheid van veranderen was de grootste schok — een workflow op vrijdag, verouderd op maandag. Het Laatste AI Nieuws en De Beste AI Tools zijn ontstaan om die overweldiging voor anderen te verzachten.
• Mijn stack: Claude voor sparring en schrijven, Perplexity voor research, ChatGPT/Gemini/Grok voor kruis-checks, Leonardo/Midjourney/Kling voor visueel, Copilot/Cursor/Warp in dev, n8n en Python voor workflows — de mix doet het werk, geen tool doet alles.
• AI versnelt mijn leercurve als self-taught developer, maar eindverantwoordelijkheid voor code, claims en keuzes blijft bij mij. En zelfs met die versnelling verdrink ik soms in mijn eigen werk — de truc is bewust omhoog kijken.
• Voor wie nu begint: kies één project waar je écht iets mee wilt, en gebruik AI dáár om mee te denken. Eén onderwerp, twee weken trouw — dat doet meer dan vijftig blog-tips.

Bronnen

• Vannevar Bush — As We May Think (1945) — de oorspronkelijke Memex-visie waar veel van het huidige denken over AI-kennisbases op teruggrijpt
• Het Laatste AI Nieuws — Prompten voor beginners — de meest gelezen gids voor wie scherpere AI-vragen wil leren stellen
• Het Laatste AI Nieuws — AI-agent bouwen in een weekend — mijn praktijkverslag van een werkende n8n-Claude-pipeline
• Het Laatste AI Nieuws — Kunstmatige intelligentie: wat AI wel en niet is — de begripskaart die ik mensen als eerste leeswerk geef
• De Beste AI Tools — zustersite waar ik tools review en vergelijk in de praktijk