AI Nieuws6 minGevorderd

AMD koopt Taalas: AI-modellen die in de chip zelf gebrand zitten

AMD neemt het Canadese Taalas over, dat AI-modellen letterlijk in silicium etst. Wat dat betekent voor de rekening van AI en de strijd met Nvidia.

Miniatuurdiorama van een graveur die een oplichtend patroon van een neuraal netwerk in een rode siliciumwafer etst

AMD heeft op 6 augustus 2026 aangekondigd dat het Taalas overneemt, een chipbedrijf uit Toronto dat een eigenzinnige gok heeft genomen: het brandt een compleet AI-model rechtstreeks in het silicium. Geen software die gewichten uit het geheugen ophaalt, maar een chip die van fabriek af weet welk model hij moet draaien. De bedragen zijn niet bekendgemaakt; de deal sluit naar verwachting in het vierde kwartaal, na goedkeuring door toezichthouders (Bron: The Register).

Update 25 september 2026We hebben de snelheidsclaim aangevuld met de formulering van Taalas zelf (“bijna tien keer sneller dan de huidige stand van de techniek”,Taalas) en het opgehaalde bedrag gepreciseerd naar 219 miljoen dollar (CNBC). Tot en met 25 september 2026 vonden we geen bericht dat de overname al is afgerond.

Wat doet Taalas eigenlijk?

De meeste AI-chips zijn generalisten. Ze kunnen elk model draaien, zolang je de gewichten maar in het geheugen laadt. Dat is handig, maar het kost stroom en het vraagt om dure geheugenchips (het HBM-geheugen dat de hele AI-industrie schaars houdt).

AMD’s eigen Ryzen AI Max-lijn kiest voorlopig nog de generalistische route: de nieuwste versie zit inmiddels in mini-pc’s met tot 192GB gedeeld geheugen, waarmee je zware modellen lokaal draait zonder de flexibiliteit van Taalas’ aanpak op te geven.

Taalas draait die logica om. Het bedrijf ontwerpt chips voor precies één model en etst de gewichten van dat model direct in de metaallagen van de chip (Bron: The Next Platform). Het model zit dan letterlijk in de hardware gebakken. Ook in Nederland wordt op die efficiëntieslag gewed: het Eindhovense Euclyd haalde in september ruim 200 miljoen euro op voor chips die inferentie zuiniger moeten maken. Bajic en zijn team noemen het “Hardcore Models”: modelspecifieke chips die de dataflow van inference optimaliseren en de geheugen-flessenhals grotendeels wegnemen.

Beginner-tipinferenceis het dagelijkse gebruik van een AI-model — het moment dat jij een vraag stelt en antwoord krijgt. Trainen doe je één keer; inference gebeurt miljarden keren per dag. Daar zit dan ook het grootste deel van de rekening.

Hoe snel is dat dan?

Snel genoeg om op te vallen. Taalas’ eerste product, de HC1, is gebouwd rond Meta’s Llama 3.1 8B en haalde bij de aankondiging in februari 2026 zo’n 17.000 tokens per seconde per gebruiker. Taalas noemt dat zelf bijna tien keer sneller dan de huidige stand van de techniek, tegen een twintigste van de bouwkosten en een tiende van het stroomverbruik (Bron: Taalas). In de eigen vergelijkingsgrafiek van het bedrijf is het verschil met een Nvidia-GPU nog veel groter (Bron: The Next Platform).

Dat zijn cijfers van de fabrikant zelf, dus enige voorzichtigheid is op zijn plaats. Maar de richting is duidelijk: door het model in de chip te bakken, verdwijnt een hoop overhead die een gewone GPU wél heeft.

En de keerzijde?

Die is fundamenteel. Wie een model in silicium giet, zit eraan vast. Een aanpassing die groter is dan een kleine bijstelling — iets meer dan een LoRA-adapter — vraagt om een compleet nieuwe chip. Dat is duur en het duurt lang. Taalas zegt een nieuw model in ongeveer twee maanden in hardware te kunnen realiseren (Bron: The Register).

In een wereld waarin er elke paar maanden een nieuw, beter model verschijnt, is dat een reëel risico. Je koopt topsnelheid, maar levert flexibiliteit in.

GevorderdenTaalas is niet de enige die deze weg bewandelt. Het Amerikaanse Etched haalde eerder geld op voor een vergelijkbaar idee: chips die zijn toegespitst op de transformer-architectuur in plaats van op alle mogelijke berekeningen. De vraag voor de hele categorie is dezelfde — hoe houd je een chip relevant als de modellen sneller veranderen dan het silicium?

Waarom koopt AMD dit?

Omdat de strijd om AI allang niet meer alleen over trainen gaat. Het draaien van modellen — inference — wordt de grootste kostenpost, en daar wil AMD Nvidia bijbenen. Het bedrijf zegt de Taalas-techniek te willen inpassen in zijn bredere roadmap, naast zijn Instinct-GPU’s, EPYC-processoren, het Helios-rackplatform en de ROCm-software (Bron: CNBC).

Er zit ook een persoonlijke lijn in dit verhaal. Taalas-topman Ljubisa Bajic richtte eerder chipbedrijf Tenstorrent op en werkte daarvoor als chipontwerper bij AMD. Taalas zelf werd pas in 2023 opgericht en haalde volgens CNBC in totaal 219 miljoen dollar aan durfkapitaal op. Nu keert de techniek — en de man — terug bij AMD.

Wat merk jij hier uiteindelijk van?

Waarschijnlijk niet meteen iets. Maar de onderliggende beweging raakt je wel. Als het draaien van AI goedkoper en zuiniger wordt, dalen op termijn de prijzen van de AI-diensten die je gebruikt, en drukt het de energiehonger van datacenters. Dat laatste is in Nederland geen abstractie: datacenters en hun stroomverbruik staan hier volop in de discussie over netcongestie en ruimte.

Of het “model in silicium branden” de standaard wordt of een niche blijft, is nog niet te zeggen. Maar dat een grote speler als AMD er een chequeboek voor trekt, laat zien dat de industrie serieus zoekt naar manieren om AI goedkoper te laten draaien.

Veelgestelde vragen

Wat neemt AMD precies over met Taalas?

AMD koopt Taalas, een chipbedrijf uit Toronto dat de gewichten van een AI-model fysiek in de metaallagen van een chip etst, in plaats van ze als software te laden. Zo'n chip is gemaakt voor precies één model en draait dat extreem snel en zuinig. AMD maakte de overname op 6 augustus 2026 bekend; de bedragen zijn niet openbaar en de deal sluit naar verwachting in het vierde kwartaal van 2026.

Waarom is een model 'in silicium branden' interessant?

Een gewone AI-chip haalt de gewichten van een model telkens uit het geheugen op — dat kost tijd, stroom en dure geheugenchips. Taalas slaat die stap over door het model in de chip zelf te bakken. Dat maakt het draaien van AI (inference) veel sneller en energiezuiniger. De keerzijde: de chip kan daarna alleen dat ene model draaien.

Wat is het grote nadeel van deze aanpak?

Flexibiliteit. Zodra een model in het silicium zit, zit je eraan vast. Een update die groter is dan een kleine bijstelling vraagt om een compleet nieuwe chip, en dat is duur en kost tijd. Taalas zegt een nieuw model in ongeveer twee maanden in hardware te kunnen gieten, maar het blijft een langere weg dan simpelweg nieuwe software laden op een GPU.

Wat merk jij hier uiteindelijk van?

Niet direct, maar wel indirect. Het grootste deel van de kosten van AI zit niet in het trainen maar in het dagelijks draaien ervan. Wordt dat draaien goedkoper en zuiniger, dan dalen op termijn de prijzen van AI-diensten en de energiehonger van datacenters. Dat raakt uiteindelijk je stroomrekening en de kosten van de apps die je gebruikt.

Wie zit er achter Taalas?

Medeoprichter en topman Ljubisa Bajic. Hij richtte eerder chipbedrijf Tenstorrent op en werkte daarvoor als chiparchitect bij — toevallig — AMD. Taalas werd in 2023 opgericht en haalde volgens CNBC in totaal 219 miljoen dollar aan durfkapitaal op.

Bronnen

Waar deze informatie vandaan komt.