AI Nieuws 7 min

Glaucoom opsporen met AI: zo ver is het Oogziekenhuis Rotterdam echt

Het Oogziekenhuis Rotterdam bouwde AI die glaucoom op een oogfoto herkent, zo goed als een specialist. Wat is bewezen, en wat moet er nog gebeuren?

Miniatuur diorama-illustratie bij artikel 'Glaucoom opsporen met AI: zo ver is het Oogziekenhuis Rotterdam echt'

Een oogziekte die sluipend je gezichtsveld opvreet, nauwelijks klachten geeft en bij de helft van de patiënten onontdekt blijft. Glaucoom is precies het soort probleem waar AI-screening voor bedoeld lijkt, en het Oogziekenhuis Rotterdam werkt er al sinds 2019 aan. Het verhaal duikt deze weken weer op in de media, vaak zonder bronnen of cijfers. Daarom zochten we het uit: wat is er echt bewezen, en wanneer merk jij er iets van?

Voor wie is dit artikel?Voor iedereen die wil weten of AI in de zorg meer is dan een belofte, en zeker voor wie ouder is dan 40 of glaucoom in de familie heeft. Geen medische kennis nodig; we leggen elk begrip uit.

De ziekte die je niet voelt aankomen

Glaucoom beschadigt de oogzenuw, meestal geleidelijk en vaak door een te hoge oogdruk. De schade is onomkeerbaar. Behandeling met oogdruppels of een ingreep kan de achteruitgang stoppen, maar wat weg is, komt niet terug. Wereldwijd is glaucoom de belangrijkste oorzaak van onomkeerbare blindheid (Bron: Het Oogziekenhuis Rotterdam).

De aantallen zijn fors. In Nederland hebben naar schatting 150.000 tot 300.000 mensen glaucoom, en uiteindelijk wordt ongeveer 10% van de patiënten blind aan beide ogen, 25% aan één oog (Bron: MedNet). Oogarts Hans Lemij van het Oogziekenhuis wijst op Australisch onderzoek met een pijnlijke uitkomst: ongeveer de helft van de mensen met glaucoom wist niet dat ze het hadden. Iedereen die het wél wist, was het jaar ervoor bij een oogprofessional geweest die de diagnose aanvankelijk had gemist. De situatie in Nederland is volgens hem vermoedelijk niet veel anders.

Daar komt een capaciteitsprobleem bij. Het aantal glaucoomgevallen stijgt met de vergrijzing (schattingen gaan richting 112 miljoen patiënten wereldwijd in 2040), terwijl het aantal oogartsen niet meegroeit.

Beginner-tip:Een fundusfoto is simpelweg een foto van de binnenkant van je oog, gemaakt met een speciale camera bij de oogarts, optometrist of steeds vaker de opticien. Het maken duurt seconden en doet geen pijn.

Wat Rotterdam bouwde: 100.000 foto’s en een wedstrijd

Het Oogziekenhuis startte in 2019 als eerste zorgaanbieder in Europa een grootschalig project om glaucoomscreening met AI mogelijk te maken. De aanpak was opvallend grondig, en juist die grondigheid maakt de resultaten geloofwaardig.

Eerst de data. Er bestond al een Chinees algoritme voor glaucoomdetectie, maar dat presteerde duidelijk minder op niet-Chinese ogen. Het Rotterdamse team bouwde daarom een database van ruim 100.000 fundusfoto’s van mensen met diverse etniciteit, een representatieve mix van de wereldbevolking. Voor het labelen van die foto’s werden 91 optometristen en oogartsen uit binnen- en buitenland geschoold en geëxamineerd; uiteindelijk waren er 20 goed genoeg om de foto’s stuk voor stuk te beoordelen als ‘glaucoom’, ‘geen glaucoom’ of ‘niet te beoordelen’ (Bron: MedNet).

Toen het model zelf. Op advies van de Universiteit van Amsterdam organiseerde het team begin 2022 een internationale wedstrijd, de AIROGS-challenge. Daar deden 351 teams uit 51 landen aan mee. Het winnende model haalde een sensitiviteit van 86% bij een specificiteit van 95% (Bron: IEEE Transactions on Medical Imaging). In gewone taal: het vindt 86 van de 100 glaucoomgevallen en slaat zelden vals alarm bij gezonde ogen. Dat niveau is volgens Lemij vergelijkbaar met een glaucoomspecialist, ongeacht het cameratype.

Die hoge specificiteit is bewust. “Met te veel valspositieven wordt de gezondheidszorg immers overspoeld; een onwenselijk scenario”, legt Lemij uit in een interview met MedNet. Elke onterecht doorverwezen patiënt kost immers een plek op een toch al volle polikliniek.

Gevorderden:De dataset (Ophthalmology Science, 2023) en de challenge-resultaten (IEEE TMI, 2024) zijn peer-reviewed gepubliceerd, een belangrijk verschil met de vele zorg-AI-claims die alleen in persberichten bestaan. De kanttekening: deze cijfers komen uit retrospectieve beoordeling van bestaande foto’s. Prospectieve resultaten uit de dagelijkse screeningspraktijk, met echte patiëntstromen en wisselende fotokwaliteit, zijn een andere toets en die data zijn er nog niet openbaar.

Van bewezen model naar bevolkingsonderzoek

Hier wordt het verhaal interessanter dan de gemiddelde kop doet vermoeden. De techniek werkt, maar tussen een goed model en een AI-check bij jou om de hoek zitten drie hindernissen, en geen daarvan is technisch.

De bewijslast voor een bevolkingsonderzoek. De ambitie van Lemij is een landelijk screeningsprogramma zoals bij borst- en darmkanker. Het ministerie van VWS hanteert daarvoor 20 criteria. Het Oogziekenhuis voert daarom samen met de Erasmus Universiteit een kosteneffectiviteitsstudie uit, en moet aantonen dat het model goed presteert op de Nederlandse bevolking (Bron: MedNet).

De financiering. Voor diabetische retinopathie (netvliesschade door diabetes) bestaat structurele vergoeding door zorgverzekeraars, omdat die screening onderdeel is van de standaard diabeteszorg. Voor glaucoom is die er niet. De camera’s en de AI bestaan al; wat ontbreekt is iemand die de screening betaalt.

De certificering. Medische AI moet een CE-markering hebben en valt onder de Europese regels voor medische hulpmiddelen. Lemij noemt de complexiteit van die procedure als rem: bij elke wijziging moet alles opnieuw worden getest. Daar komt de EU AI Act nog bovenop, die medische diagnose- en triagesystemen als hoog risico aanmerkt, al is de handhaving voor hoog-risicosystemen uitgesteld tot december 2027.

Intussen groeit de publieke aandacht. Het Algemeen Dagblad besteedde uitgebreid aandacht aan het project in een interview met Lemij, meldt het ziekenhuis zelf (Bron: Het Oogziekenhuis Rotterdam). En er loopt vervolgonderzoek naar AI-screening op glaucoom en maculadegeneratie via de huisarts. De beweging is dus van het laboratorium richting de eerste lijn, stap voor stap.

Wat dit zegt over AI in de zorg

Dit project laat zien hoe het hoort: een echt probleem, jaren bouwen aan representatieve data, onafhankelijke validatie via een open challenge en publicatie in vakbladen. Vergelijk dat met de gemiddelde zorg-AI-aankondiging en je begrijpt waarom oogheelkunde steevast als voorbeeldsector wordt genoemd. Wie wil zien hoe groot de kloof kan zijn tussen AI-belofte en AI-bewijs, leest ons stuk over wat kunstmatige intelligentie nu echt is, inclusief de mythes.

Tegelijk is dit ook het eerlijke verhaal over het tempo. Zeven jaar na de start van het project is er een bewezen model, maar nog geen screening waar jij je voor kunt aanmelden. Niet omdat de AI tekortschiet, maar omdat zorg nu eenmaal draait op financiering, certificering en bewijs. Dezelfde dynamiek zagen we bij Microsoft’s Copilot for Health: de demo is er altijd eerder dan de vergoede zorgtoepassing.

Tot het zover is, blijft het advies van de oogwereld onveranderd en concreet: laat boven de 40, of eerder bij glaucoom in de familie, periodiek je ogen controleren bij een optometrist of opticien met funduscamera. De AI komt eraan; je oogzenuw wacht daar niet op.

Samenvatting — de 5-minuten-versie

  • Het Oogziekenhuis Rotterdam bouwde sinds 2019 met internationale partners een AI-model dat glaucoom herkent op oogfoto’s: sensitiviteit 86% bij specificiteit 95%, op het niveau van een glaucoomspecialist.
  • De kracht zit in de data: ruim 100.000 gelabelde foto’s van diverse etniciteit, beoordeeld door 20 streng geselecteerde professionals, en een open internationale challenge (AIROGS) met 351 teams uit 51 landen.
  • Glaucoom is wereldwijd de belangrijkste oorzaak van onomkeerbare blindheid; in Nederland weet vermoedelijk de helft van de naar schatting 150.000-300.000 patiënten niet dat ze het hebben.
  • De ambitie is een bevolkingsonderzoek zoals bij borst- en darmkanker; daarvoor lopen een kosteneffectiviteitsstudie met de Erasmus Universiteit en een traject langs de 20 VWS-criteria.
  • De vertraging zit niet in de techniek maar in financiering en certificering: zorgverzekeraars vergoeden glaucoomscreening nog niet, en medische AI-certificering is traag en complex.

Bronnen

Veelgestelde vragen

Kan AI glaucoom herkennen op een oogfoto?

Ja, dat is inmiddels wetenschappelijk goed onderbouwd. Het AI-model dat voortkwam uit het project van het Oogziekenhuis Rotterdam herkent glaucoom op fundusfoto's (foto's van de binnenkant van het oog) met een sensitiviteit van 86% bij een specificiteit van 95%. Dat betekent: 86 van de 100 glaucoomgevallen worden gevonden, terwijl gezonde ogen zelden onterecht als verdacht worden aangemerkt. Volgens initiatiefnemer en oogarts Hans Lemij presteert het model daarmee op het niveau van een glaucoomspecialist, ongeacht etniciteit en ongeacht het gebruikte cameratype.

Hoe goed is de AI van het Oogziekenhuis Rotterdam vergeleken met eerdere systemen?

Het grote verschil zit in de breedte van de trainingsdata. Eerdere Chinese algoritmes werkten goed op Chinese ogen maar presteerden duidelijk minder op andere bevolkingsgroepen. Het Rotterdamse project bouwde daarom bewust een database van ruim 100.000 foto's van mensen met diverse etniciteit, een representatieve mix van de wereldbevolking. In een internationale wedstrijd (de AIROGS-challenge, samen met de Universiteit van Amsterdam) deden 351 teams uit 51 landen een gooi naar het beste model; de resultaten zijn gepubliceerd in wetenschappelijke vakbladen.

Kan ik mijn ogen al laten screenen op glaucoom met AI?

Nog niet via een landelijk programma. Er bestaan al camera's met AI die glaucoom, diabetische retinopathie en maculadegeneratie kunnen detecteren, maar volgens oogarts Hans Lemij gebeurt screening daarmee nog niet of onvoldoende — vooral omdat structurele financiering vanuit zorgverzekeraars ontbreekt en certificering complex is. Wat je nu wél kunt doen: bij de opticien of optometrist een funduscontrole laten meenemen in je oogcheck, zeker boven de 40 of als glaucoom in je familie voorkomt. Vroege ontdekking blijft de beste bescherming tegen blijvende schade.

Wat is glaucoom en waarom is vroege opsporing zo belangrijk?

Glaucoom is een oogziekte waarbij de oogzenuw beschadigd raakt, vaak (maar niet altijd) door een te hoge oogdruk. De schade is onomkeerbaar: wat aan gezichtsvermogen verloren gaat, komt niet terug. Behandeling kan de ziekte wel afremmen of stoppen. Het venijnige is dat glaucoom in het begin nauwelijks klachten geeft; je merkt het vaak pas als er al flinke schade is. Wereldwijd is glaucoom de belangrijkste oorzaak van onomkeerbare blindheid, en van de Nederlandse glaucoompatiënten weet vermoedelijk ongeveer de helft niet dat ze de ziekte hebben.

Wanneer komt er een bevolkingsonderzoek naar glaucoom?

Daar is nog geen datum voor. De ambitie van het Oogziekenhuis Rotterdam is een landelijk bevolkingsonderzoek zoals dat voor borst- en darmkanker bestaat, met AI als motor. Het ministerie van VWS hanteert daarvoor 20 criteria, waaronder bewezen kosteneffectiviteit. Het Oogziekenhuis voert daarom samen met de Erasmus Universiteit een kosteneffectiviteitsstudie uit, en het model moet aantoonbaar goed werken op de Nederlandse bevolking. Tot die tijd is de realistische route: screening via opticiens, optometristen en huisartsen die met gecertificeerde AI-camera's werken.

Bronnen

Waar deze informatie vandaan komt.

  1. Grote stap gezet in het vroegtijdig ontdekken van glaucoomoogziekenhuis.nlHet Oogziekenhuis Rotterdam
  2. AIROGS: Artificial Intelligence for Robust Glaucoma Screening Challengeieeexplore.ieee.orgDe Vente, Vermeer, Jaccard et al., IEEE Transactions on Medical Imaging